คำอธบายโองการท-146-147-จากบทอลบะกอเราะฮ

คำอธิบายโองการที่ 146-147 จากบทอัลบะกอเราะฮ์

الَّذِينَ ءَاتَيْنَهُمُ الْكِتَب يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ وَ إِنَّ فَرِيقاً مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ يَعْلَمُون َ(146)الْحَقُّ مِن رَّبِّك فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْترِينَ (147)

ความหมาย

146. บรรดาที่เราได้ประทานคัมภีร์แก่พวกเขา พวกเขารู้จักเขา (ศาสดา) ดีดั่งที่พวกเขารู้จักลูก ๆ ของพวกเขา แท้จริงกลุ่มหนึ่งของพวกเขาปิดบังความจริงทั้งที่พวกเขารู้ดีอยู่

147 . ความจริงนั้นมาจากพระผู้อภิบาลของเจ้า ดังนั้น เจ้าจงอย่าอยู่ในหมู่ผู้สงสัยเด็ดขาด

คำอธิบาย

โองการที่ผ่านมากล่าวเกี่ยวกับการล้อเลียน และความอคติของของชาวคัมภีร์ ส่วนโองการนี้อธิบายถึงสรีระ จิตวิญญาณ และคุณสมบัติพิเศษของท่านศาสดา (ซ็อล ฯ) ที่ปรากฏอยู่ในคัมภีร์ก่อนหน้านี้ ซึ่งชัดเจนอย่างยิ่งสำหรับบุคคลที่ศึกษาคัมภีร์อยู่เป็นประจำ นามของท่านศาสดา และคุณสมบัติต่าง ๆ ของท่านปรากฏอยู่ในคัมภีร์ของพวกเขา ดังนั้น โองการเหล่านี้เป็นเหตุผลที่ยืนยันความสัตย์จริงของตัวเอง ดังคำกล่าวของ อับดุลลอฮฺ บิน สลาม ผู้รู้ชาวยิวคนหนึ่ง ซึ่งต่อมาได้รับอิสลาม เขากล่าวว่า ฉันรู้จักศาสดาอิสลามดีกว่ารู้จักลูก ๆ ของฉันเสียอีก

โองการต่อมาเน้นถึงเรื่องการเปลี่ยนกิบละฮฺ และบทบัญญัติของอิสลามโดยทั่วไป กล่าวว่า ความจริงนั้นมาจากพระผู้อภิบาลของเจ้า ดังนั้น เจ้าจงอย่าอยู่ในหมู่ผู้สงสัยเด็ดขาด

ประโยคดังกล่าวได้ให้กำลังใจต่อท่านศาสดาอย่างยิ่ง และเน้นย้ำว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าศัตรู คำพูดที่เสียดสีหรือเย้ยหยันที่พวกเขาได้สาดเข้าใส่อิสลาม เจ้ามิต้องหวั่นกลัว หรือมีความคลางแคลงใจอย่างเด็ดขาด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเปลี่ยนกิบละฮฺ และเรื่องอื่น ๆ